Hugleiðingar Hafdísar

25.6.04

Á mínum yngri árum tók ég mig einu sinni til ásamt Ellen vinkonu minni og púslaði 1000 kubba púsl. Við tókum nokkur kvöld í þetta og voru sehr þolinmóðar. Í byrjun reyndi ég að nota aðferðina ,,skoða kubbinn og finna út hvar hann á að vera" á meðan Ellen tók hvern kubb fyrir sig og prófaði á einu stað þangað til hún fann þann rétta. Það leið ekki á löngu þar til ég hafði tekið upp hennar aðferð enda var hin fremur seinvirk - alla vega svona í byrjun. Við vorum alveg í smá tíma að púsla og nenntum því ekki á hverju kvöldi og því var ákveðið að geyma púslið og kubbana bara á stórri spýtu sem ég gat svo ýtt undir rúmið mitt! (Það vantar ekki að vandamálin séu leyst á mínum heimili á snaggaralegan hátt). Þegar líða tók á verkið tók karl faðir minn sig til og ryksugaði herbergi dóttur sinnar - ég vil taka fram að þetta gerðist ekki á hverjum degi og undirrituð hafði ekki lagt fram formlega beiðni um að sog ryks færi fram. Spæjarinn ég var fljótur að sjá að ekki var allt með felldu í herberginu mínu góða og var fljót að fatta að brussan faðir minn hefði ryksugað og þá fannst mér líklegt mjög að hann hefði líka ryksugað undir rúmi og við nánari athugun fannst mér eins og það vantaði nokkra kubba. Pabbi sagði nú ekki mikið við þessum ásökunum mínum að mig minnir annað en að ásaka frumburð sinn um sóðaskap. Ég sætti mig við þetta og vonaði hans vegna að allir bútar kæmu fram. Áfram gekk verkið og þegar kom að leikslokum kom í ljós að það vantaði heila 5 kubb víðsvegar um svæðið. Skapofsinn kom upp í minni þegar hún þaut fram og húðskammaði föður sinn fyrir að hafa ryksugað upp kubbana, núna væri ekki hægt að klára það og svo framvegis. Á meðan rölti karl faðir minn rólegur inn í geymslu og dró fram pokann sem hafði verið í ryksugunni. Hann hafði ákveðið að geyma hann ef ske kynni að kubbarnir kæmu ekki allir til skila. Hann nennti ekki að leita í pokanum til einskis. Ég get ekki líst gleði minni yfir þessar skynsemi og tók gleði mína á ný þegar kubbarnir 5 komu allir í leitirnar mis rykóttir!
Það var ljúft að vera lítill...

Hafdís skrifaði klukkan 1:32 e.h. |

Comments: Skrifa ummæli